Mario M.: Πόσο αλκαλικό ενεργό νερό πρέπει να πίνω για να χάσω βάρος;
Ο εφευρέτης της δίαιτας με pH, Δρ. Ο Robert O. Young κηρύττει εδώ και χρόνια ότι το λίπος δεν είναι παρά η αυτοπροστασία του σώματος από την οξίνιση. Στα λιποκύτταρα, που δεν είναι παρά αποθήκες λιπαρών οξέων, αφαιρείται η περίσσεια του οξέος από τον μεταβολισμό.
Ο Sangh Whang είπε με τόλμη: Το λίπος είναι οξύ. Και εφηύρε ένα ενδεικτικό πείραμα στο οποίο κομμάτια λίπους βοείου κρέατος τοποθετούνταν μία φορά σε ισχυρά όξινο και μία σε ισχυρά αλκαλικό ενεργοποιημένο νερό. Και ιδού, το λίπος σταδιακά εξαφανίζεται στο αλκαλικό ενεργό νερό, «λιώνει». Και τα δύο αυτά μπορεί να ισχύουν εάν το ενεργοποιημένο νερό είναι πολύ αλκαλικό (pH > 11), αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύει ότι το αλκαλικό ενεργοποιημένο νερό σας βοηθά να χάσετε βάρος. Το πείραμα του Sang Whang θα μπορούσε επίσης να σημαίνει ότι το λίπος που τρώμε μπορεί να απορροφηθεί πιο εύκολα από το σώμα με τη βοήθεια αλκαλικού ενεργού νερού. Άλλωστε, δεν ωφελεί απλώς να διαλύεις λίπος γιατί δεν θα απεκκριθεί απλώς, αλλά μάλλον θα μεταφερθεί κάπου αλλού. Και πώς υποτίθεται ότι το νερό που πίνουμε θα φτάσει στις λιπώδεις αποθέσεις του σώματός μας, εάν δεν αφαιρέσουμε τα λιποκύτταρά μας από το στομάχι μας από χειρουργό χρησιμοποιώντας αναρρόφηση και στη συνέχεια εμποτίσουμε με αλκαλικό νερό; Μια άμεση επίδραση στα λιποκύτταρα μέσω της κατανάλωσης αλκοόλ φαίνεται να αποκλείεται. Τι σημαίνει όμως έμμεσο, συστημικό αποτέλεσμα;
Με τη συμβολή του στον μεταβολισμό, το αλκαλικό ενεργοποιημένο νερό μπορεί έμμεσα να βοηθήσει στη διάσπαση των οξέων, επειδή η απώλεια λίπους οδηγεί σε αυξημένο όξινο φορτίο. Ωστόσο, αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εάν πληρούται η προϋπόθεση για την απώλεια λίπους, δηλαδή μια πρόσληψη θερμίδων που είναι χαμηλότερη από τις ενεργειακές απαιτήσεις.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για το πώς τα υπέρβαρα άτομα μπόρεσαν να μειώσουν το βάρος τους απλά πίνοντας αλκαλικό ενεργό νερό, χωρίς να αλλάξουν ριζικά τις διατροφικές τους συνήθειες. Αυτό συμβαίνει απλώς και μόνο επειδή μπόρεσαν να αλλάξουν σε μια κατάσταση χαμηλών θερμίδων αποφεύγοντας ποτά με πολλές θερμίδες - ενώ κατανάλωναν την ίδια ποσότητα στερεάς τροφής.
Μια αποδεδειγμένη ποσοτική φόρμουλα είναι να πίνετε το πολύ 0,3 λίτρα ανά 10 κιλά σωματικού βάρους (pH 9 - 9,5). Εάν κάποιος λαμβάνει φάρμακα με διουρητική (ποτιστική) δράση, για παράδειγμα, ο συνταγογράφος γιατρός πρέπει να καθορίσει την ποσότητα του νερού ανάλογα με την απόδοση της καρδιάς.
Ο λόγος για την απώλεια βάρους μέσω της κατανάλωσης είναι πιθανώς ότι πίνοντας νερό (0 kcal/λίτρο) μειώνετε τη γενικά υποτιμημένη πρόσληψη θερμίδων όταν πίνετε γλυκά ποτά, για παράδειγμα, χωρίς να τρώτε περισσότερα.
Ένα καλό παράδειγμα της επίδρασης των ποτών στην παχυσαρκία είναι οι Μεξικανοί, οι οποίοι έχουν πλέον ανέβει στην κορυφή του κόσμου σε στατιστικά στοιχεία για την παχυσαρκία, παρόλο που τρώνε λιγότερα στερεά τρόφιμα από πριν. Αλλά σήμερα όλοι πίνουν κατά μέσο όρο 160 λίτρα λεμονάδας με πολλές θερμίδες το χρόνο. (Πηγή: πρωινό περιοδικό ZDF 2 Ιουλίου 7). Ο Δρ. ιατρ. Ο Walter Irlacher επεσήμανε τακτικά στις διαλέξεις του ότι είναι πολύ πιο εύκολο να γίνεις όξινος μέσω των ποτών παρά μέσω του φαγητού, λέγοντας: «Σε δύο ώρες μπορείτε εύκολα να πιείτε δύο λίτρα δυνατή μπύρα στο Oktoberfest του Μονάχου, αλλά κανείς δεν μπορούσε να πιει 2013 κιλά. Τρώγοντας ψητό χοιρινό.” https://www.youtube.com/watch?v=YkrILX2sUpc
Συχνά λαμβάνουμε σχόλια όπως αυτό: «Η περιβόητη λαχτάρα μου για γλυκά – φροντισμένη! Τώρα μπορώ ακόμα να φάω γλυκά, αλλά τρώω πολύ λιγότερο και πρόσφατα μπόρεσα να σταματήσω οικειοθελώς 😉
Επιπλέον, σε αγχωτικές καταστάσεις, όπου το οξύ του στομάχου μου έβραζε, ξαφνικά ελέγχω πλήρως την κατάσταση. Το μυαλό μου εξακολουθεί να έχει επίγνωση των προβλημάτων - το σώμα μου δεν είναι πια, αυτοί είναι εντελώς νέοι ορίζοντες για μένα!
Αυτό είναι πιθανώς ένα ψυχοσωματικό αντανακλαστικό: Το φαγητό σας κουράζει και ξεκινά μια φάση χαλάρωσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το φαγητό ως υποκατάστατο της ευτυχίας, επειδή βραχυπρόθεσμα τους αποσπά την προσοχή από στρεσογόνες καταστάσεις. Ειδικά τα ζαχαρούχα τρόφιμα αυξάνουν το επίπεδο της ορμόνης της ευτυχίας σεροτονίνης σε βάρος των ορμονών του στρες. Η ζάχαρη μπορεί να γίνει εθιστική ουσία και, λόγω των υψηλών θερμίδων της, μπορεί επίσης να σας κάνει να παχύνετε.
Μόλις σκεφτείτε να φάτε, ξεκινά η κεφαλική φάση της πεπτικής διαδικασίας, στο οποίο το στομάχι αρχίζει να μειώνει την τιμή του pH ηρεμίας του περίπου pH 4 και παράγει γαστρικό υγρό. Εάν πίνετε μόνο νερό αντί για το εθιστικό γλυκό, το επίπεδο πλήρωσης του στομάχου σας αυξάνεται βραχυπρόθεσμα. Όλα έχουν να κάνουν με τη χαλαρωτική αίσθηση πλήρωσης. Συχνά τίποτα δεν χρειάζεται να αφομοιωθεί για να ολοκληρωθεί η κεφαλική φάση της πέψης χωρίς να καταναλωθούν καθόλου θερμίδες. Αυτό κάνει το στομάχι να επιστρέψει στο pH ηρεμίας. Το οξύ του στομάχου δεν «βράζει» πλέον λόγω στρες. Συνδυάζοντας γρήγορα το αλκαλικό ενεργό νερό που πίνετε στην κυκλοφορία του αίματος Ο εγκέφαλος του μεγάλου καταναλωτή νερού τροφοδοτείται επίσης καλύτερα, και ο κύριος λόγος για τη «μικρή πείνα στο ενδιάμεσο», δηλαδή η ανάγκη για γρήγορα απορροφούμενα μέταλλα και νερό, ικανοποιείται χωρίς θερμίδες λόγω των μετάλλων στο νερό.
Το αλκαλικό ενεργό νερό, που πίνεται λίγο πριν και με τα γεύματα, μειώνει την επιθυμία για μεγάλες ποσότητες φαγητού λόγω της πίεσης του στα τοιχώματα του στομάχου, ακόμη και όταν πεινάει πολύ, καθώς το αίσθημα κορεσμού μπορεί να επιτευχθεί πολύ πιο γρήγορα. Υπάρχει ένα αντανακλαστικό «γεμίσματος στομάχου» που πυροδοτεί έναν ορμονικό καταρράκτη που καταστέλλει το αίσθημα της πείνας.
Τα πεπτικά ένζυμα δεν απενεργοποιούνται με την αύξηση του pH. —> Οξύ του στομάχου. Τα ανθρακούχα ποτά, από την άλλη, αυξάνουν τον όγκο του στομάχου λόγω του μετεωρισμού, που μπορεί να οδηγήσει σε γαστρική διαστολή εάν καταναλωθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το αλκαλικό ενεργοποιημένο νερό δεν περιέχει μετεωριστικό διοξείδιο του άνθρακα.
Αντίθετα, μπορεί να τα εξουδετερώσει εν μέρει και έτσι να ηρεμήσει το στομάχι. Το αλκαλικό ενεργοποιημένο νερό ρέει μέσω του άνω τμήματος της στομαχικής θήκης απευθείας στο δωδεκαδάκτυλο μέσω του θυρωρού.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Karl Heinz Asenbaum:Ηλεκτροενεργοποιημένο νερό – Μια εφεύρεση με εξαιρετικές δυνατότητες. Ιονιστές νερού από Α – Ω
2016 Copyright www.euromultimedia.de
