Νερό υδρογόνου ουδέτερου pH
Με την αυξανόμενη σημασία του παράγοντα υδρογόνου, ορισμένοι κατασκευαστές αναπτύχθηκαν ηλεκτρολυτικό ιονιστή νερού νέες ιδέες για την αποθήκευση περισσότερου υδρογόνου στο νερό. Μερικά από αυτά είναι ενδιαφέροντα. Άλλοι όχι.
Θέλω να ξεκινήσω με τις πιο αδύναμες μεθόδους, οι οποίες δεν μπορούν να αποθηκεύσουν τόσο πολύ υδρογόνο στο νερό, αλλά είναι σημαντικά φθηνότερες στην παραγωγή σε σύγκριση με τη σχετικά υψηλή τιμή αγοράς ενός κλασικού βασικού ιονιστή νερού με ηλεκτρόλυση διαφράγματος.
Το κοινό χαρακτηριστικό αυτών των συσκευών είναι ότι οι κατασκευαστές παρακολουθούν μόνο την περιεκτικότητα σε υδρογόνο. Απλώς δηλώνουν περιττό να είναι και το νερό αλκαλικό και να αφαιρείται το οξυγόνο λόγω της οξειδωτικής του φύσης. Πιστεύουν επίσης ότι η αφαίρεση των ανιόντων είναι εξίσου περιττή με την αύξηση της ποσότητας κατιόντων στο αλκαλικά ενεργοποιημένο νερό.
Η τιμή του pH είναι περήφανη για αυτούς. Η περιεκτικότητα σε υδρογόνο είναι το παν. Στις επόμενες σελίδες θα περιγράψω τις πιο σημαντικές από αυτές τις τεχνικές, που έχουν αναπτυχθεί από το 2010 περίπου.
Γεννήτριες οξυ-υδρογόνου
Ο ευκολότερος τρόπος παραγωγής νερού υδρογόνου είναι σε μια κυψέλη ηλεκτρόλυσης 1 θαλάμου στην οποία οι κάθοδοι και η άνοδος δεν διαχωρίζονται από ένα διάφραγμα. Έτσι το οξυγόνο και το υδρογόνο «διαλύονται» στο νερό ταυτόχρονα. Σε αναλογία 1:2. Αυτή είναι η φόρμουλα για το οξυυδρογόνο. Ωστόσο, οι κατασκευαστές αποφεύγουν να μιλάνε για ιονιστές οξυϋδρογόνου γιατί φαίνονται εκρηκτικοί και επικίνδυνοι - αν και σε υδατικό διάλυμα και σε αυτές τις ποσότητες δεν είναι καθόλου. Ως εκ τούτου δίνουν έμφαση μόνο στο υδρογόνο και μιλούν για γεννήτριες «πλούσιες σε νερό σε υδρογόνο». Η προσωπική μου αγαπημένη έκφραση για αυτό είναι "double bubbler". Η βασική λειτουργία φαίνεται στο γράφημα στα δεξιά: Τεχνικά είναι πολύ απλές. Και στην πραγματικότητα διοχετεύουν αέριο υδρογόνο στο νερό με λίγη προσπάθεια, κάτι που το κανονικό πόσιμο ή μεταλλικό νερό γενικά δεν έχει. Αυτό το νερό δεν είναι πραγματικά πλούσιο σε υδρογόνο. Αλλά μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτό είναι αρκετό για καλύτερη παροχή υδρογόνου και ορισμένες αντιοξειδωτικές επιδράσεις. Το πλεονέκτημα: Μια απλή τροφοδοσία μέσω μπαταρίας που μπορεί να επαναφορτιστεί χρησιμοποιώντας ένα καλώδιο USB. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να προετοιμάσετε έως και 20 λίτρα νερού εν κινήσει και χωρίς πρίζα. Σε μια γεννήτρια υδρογόνου OXY, το οξυγόνο όχι μόνο δεν αφαιρείται, αλλά στην πραγματικότητα προστίθεται. Ως αποτέλεσμα, το διαλυμένο οξυγόνο δρα ως αντίστιξη στο υδρογόνο και το δυναμικό οξειδοαναγωγής δεν είναι ποτέ τόσο χαμηλό όσο σε έναν ιονιστή νερού. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία, λένε οι υποστηρικτές αυτής της τεχνολογίας.
Δεδομένου ότι αυτές οι κινητές συσκευές λειτουργούν πάντα με πολύ χαμηλές τάσεις μεταξύ 4,5 και 8,7 βολτ, δεν υπάρχει κίνδυνος σχηματισμού όζοντος στην άνοδο εκτός από το οξυγόνο. Ωστόσο, οι περισσότεροι κατασκευαστές έχουν πλέον απομακρυνθεί από την τεχνολογία διπλού φυσαλίδων - εν μέρει λόγω των αναφορών μας στα μειονεκτήματα της κατακράτησης οξυγόνου. Αυτή η τεχνολογία εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μόνο στον τομέα του νερού κολύμβησης και ομορφιάς -δηλαδή εκτός της περιοχής πόσιμου νερού- κυρίως επειδή είναι πραγματικά πολύ φθηνή. Θα εισαγάγω περαιτέρω μεθόδους στις επόμενες σελίδες.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Karl Heinz Asenbaum:Ηλεκτροενεργοποιημένο νερό – Μια εφεύρεση με εξαιρετικές δυνατότητες. Ιονιστές νερού από Α – Ω”, www.euromultimedia.de
