Νέες μέθοδοι και συσκευές
Αρχικά, ας θυμηθούμε τι κάνει ένας κλασικός ιονιστής νερού: Διαιρεί τα μόρια του νερού και διαχωρίζει τα ιόντα νερού που προκύπτουν σε έναν θάλαμο ανόδου και καθόδου. Αυτό προκαλεί τη συμπύκνωση ιόντων υδροξειδίου στον θάλαμο καθόδου και των πρωτονίων (ιόντα Η+ με τη μορφή ιόντων H3O+) στην πλευρά της ανόδου της κυψέλης ηλεκτρόλυσης του ιονιστή νερού.
Ταυτόχρονα, τα βασικά κατιόντα μεταναστεύουν μέσω της μεμβράνης του διαφράγματος προς την πλευρά της καθόδου και τα ανιόντα μετακινούνται προς την πλευρά της ανόδου. Στα αριστερά η τιμή του pH μειώνεται, στα δεξιά αυξάνεται.
Το νερό από την πλευρά της καθόδου, που θα πρέπει να έχει pH 8,5 - 9,5 για πόση, είναι πιο πλούσιο σε αλκαλικά ιόντα όπως ασβέστιο, μαγνήσιο κ.λπ. από το νερό της βρύσης.
Το πρώτο ερώτημα είναι: είναι δυνατόν χωρίς ιονιστή νερού;
Απόσπασμα από το βιβλίο του Karl Heinz Asenbaum:Ηλεκτροενεργοποιημένο νερό – Μια εφεύρεση με εξαιρετικές δυνατότητες. Ιονιστές νερού από Α – Ω”, www.euromultimedia.de
