Συνεχής ιονιστής: τροφοδοτικό
Για την ηλεκτρολυτική επεξεργασία του νερού, κάθε ιονιστής νερού ροής διαθέτει μια μονάδα που παίρνει την ισχύ 220 V AC από την πρίζα συνεχές ρεύμα με τάση συνήθως περίπου 20 – 30 V. Η θεωρητική ελάχιστη τάση αποσύνθεσης του νερού (1,23 V) δεν επαρκεί για συνεχή ηλεκτρόλυση.
Υπάρχουν διαφορετικές φιλοσοφίες: Μερικοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν κλασικές Τροφοδοτικά μετασχηματιστή, οι άλλοι έβαλαν Τροφοδοτικά μεταγωγής SMPS, όπως συνηθίζεται στους υπολογιστές σήμερα. Τι είναι καλύτερο"?
Τα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία, γνωστά με τον τίτλο «ηλεκτροσμογόνα», είναι πανταχού παρόντα σήμερα. Το ερώτημα είναι: μπορεί μόνο ο τύπος της παραγωγής συνεχούς ρεύματος να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον εαυτό μας ή στο νερό; Εξάλλου, τα μόρια του νερού είναι δίπολα που μπορούν να ευθυγραμμιστούν με τέτοια πεδία.
Ένα τροφοδοτικό μετασχηματιστή λειτουργεί με ρεύμα χαμηλής συχνότητας 50 Hz ηλεκτρικός Felder δεν μπορώ διεισδύουν στο σώμα γιατί το δέρμα λειτουργεί ως «κλουβί Faraday» για να το προστατεύει. Όμως τα μαγνητικά πεδία που δημιουργούνται παράλληλα το διαπερνούν. Έχω μετρήσει πυκνότητες μαγνητικής ροής έως και 150 milligauss σε ιονιστές νερού με μετασχηματιστές.
Αυτό δημιουργεί μια πυκνότητα ροής υψηλής συχνότητας που δύσκολα μπορεί να μετρηθεί εκτός του ιονιστή μαγνητικό πεδίο. Ωστόσο, μπορείτε ηλεκτρικά πεδία υψηλής συχνότητας διεισδύουν στο σώμα. Ποιο είναι το μικρότερο κακό είναι αμφιλεγόμενο. Το Electrosmog είναι πανταχού παρόν και ιδιαίτερα προβληματικό υπό μακροχρόνια έκθεση. Αντίθετα, ένας συνεχής ιονιστής νερού, ο οποίος λειτουργεί μόνο για λίγα λεπτά, είναι σχεδόν ύποπτος ότι εκτίθεται σε μακροχρόνια έκθεση.
Επίσης το ίδιο το νερό δεν επηρεάζεται από την παροχή ρεύματος, επειδή τα πεδία που επικρατούν στο ηλεκτρολυτικό στοιχείο κοντά στα ηλεκτρόδια είναι πολύ ισχυρότερα από τα πεδία από οποιοδήποτε τροφοδοτικό. Η υψηλή συχνότητα των τροφοδοτικών μεταγωγής, συνήθως μόλις πάνω από 100 KHz, δεν φτάνει ποτέ σε επίπεδο ενδιαφέροντος για το νερό. Η χαμηλότερη συχνότητα συντονισμού του υγρού νερού είναι περίπου 22 gigahertz.
Μειονεκτικός αλλά είναι η ισχυρή θέρμανση του μετασχηματιστήςτροφοδοτικά, που οδηγεί στο σχηματισμό συμπύκνωσης στο εσωτερικό του ιονιστή και έτσι, μακροπρόθεσμα, στη σκουριά, η οποία βρίσκεται σχεδόν πάντα σε παλαιότερες συσκευές μετασχηματιστή. Και φυσικά η πολύ μεγαλύτερη κατανάλωση ρεύματος.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Karl Heinz Asenbaum:Ηλεκτροενεργοποιημένο νερό – Μια εφεύρεση με εξαιρετικές δυνατότητες. Ιονιστές νερού από Α – Ω”, www.euromultimedia.de
